*** Η φράση αυτή συμπυκνώνει την υπαρξιακή φιλοσοφία του Jean-Paul Sartre για την ευθύνη του ατόμου.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του:
* Κάθε φορά που μιλάμε, παίρνουμε θέση στον κόσμο και επηρεάζουμε την πραγματικότητα γύρω μας.
* Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα, αλλά μια ενεργή πράξη. Το να επιλέγεις να μη μιλήσεις μπροστά σε μια κατάσταση είναι εξίσου μια δέσμευση που φέρει το δικό της βάρος και τις δικές της συνέπειες.
* Η υπαρξιακή ευθύνη, κατά τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ, δεν είναι μια απλή ηθική υποχρέωση, αλλά το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της απόλυτης ελευθερίας μας. Όπως έλεγε «Είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε ελεύθεροι»
* Η ελευθερία για τον Σαρτρ δεν είναι πάντα ευχάριστη· είναι μια «καταδίκη» γιατί δεν επιλέξαμε να γεννηθούμε, αλλά από τη στιγμή που ριχνόμαστε στον κόσμο, είμαστε υπεύθυνοι για κάθε μας πράξη. Ακόμα και η άρνηση επιλογής αποτελεί επιλογή (εξού και η σημασία της «σιωπής» που έλεγε).
* Ευθύνη για όλη την Ανθρωπότητα
Όταν ένας άνθρωπος επιλέγει για τον εαυτό του, σύμφωνα με τον Σαρτρ, επιλέγει ταυτόχρονα για όλους τους ανθρώπους. Με κάθε μας πράξη δημιουργούμε μια εικόνα του ανθρώπου όπως θεωρούμε ότι «οφείλει» να είναι, θέτοντας ένα άτυπο πρότυπο για την κοινωνία.
Η συνειδητοποίηση αυτού του τεράστιου βάρους προκαλεί αγωνία. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να διαφύγουν από αυτή την ευθύνη μέσω της «κακής πίστης» (mauvaise foi), προσποιούμενοι ότι δεν έχουν επιλογή ή ότι οι πράξεις τους καθορίζονται από τη μοίρα, την κοινωνία ή την τύχη.
* Τέλος, η αποδοχή της ευθύνης είναι ο δρόμος προς την αυθεντική ύπαρξη. Αντί να αναζητάμε δικαιολογίες, καλούμαστε να αναλάβουμε την κυριότητα των επιλογών μας, αναγνωρίζοντας ότι εμείς δίνουμε νόημα στο χάος του κόσμου.
