«Ζούμε το παρόν με δεμένα μάτια… Μόνο αργότερα, όταν μας βγάζουν τη μπαντάνα και εξετάζουμε το παρελθόν, συνειδητοποιούμε τι έχουμε περάσει και καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό.»
*** Η φράση αυτή προέρχεται από το βιβλίο του Milan Kundera «Γελοίοι Έρωτες» και αποτυπώνει μια κεντρική υπαρξιακή αγωνία στο έργο του Kundera: την αδυναμία μας να κατανοήσουμε το πλήρες νόημα των πράξεών μας την ώρα που τις ζούμε. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία του:
- Καθώς ζούμε μια στιγμή, μπορούμε μόνο να «μαντέψουμε» τη σημασία της. Είμαστε σαν ηθοποιοί που βγαίνουν στη σκηνή χωρίς πρόβες, σε μια παράσταση που είναι η ίδια η ζωή.
- Το «δέσιμο των κόμβων» και η κατανόηση έρχονται μόνο εκ των υστέρων, όταν η απόσταση του χρόνου μάς επιτρέπει να δούμε το παρελθόν ως ολοκληρωμένη ιστορία.
- Αυτό που σήμερα θεωρούμε επιτυχία μπορεί μελλοντικά να αποδειχθεί το μεγαλύτερο λάθος μας, και το αντίστροφο, καθώς το νόημα μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνέπειες που αποκαλύπτονται στο μέλλον.
*** Η ιδέα αυτή συνδέεται στενά και με το διασημότερο έργο του, «Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι», όπου εξερευνά πώς η μοναδικότητα της ζωής (το ότι συμβαίνει μόνο μία φορά) την κάνει να μοιάζει με ένα προσχέδιο χωρίς τελικό πίνακα
–
