“Το άπλυτο κορμί το πλένεις. Καθαρίζει. Η βρώμικη ψυχή πώς πλένεται;”
– Από το μυθιστόρημά του «Αγέλαστη Άνοιξη», που αποτελεί τη συνέχεια του πασίγνωστου έργου του «Ένα παιδί μετράει τα άστρα».
* Αυτή η φράση αγγίζει ένα από τα βαθύτερα υπαρξιακά και ηθικά ερωτήματα της ανθρώπινης φύσης. Ενώ το σώμα χρειάζεται απλώς νερό και σαπούνι, η κάθαρση της ψυχής είναι μια εσωτερική, επίπονη και μακροχρόνια διαδικασία.
* Στην «Αγέλαστη Άνοιξη», ο κεντρικός ήρωας, ο Μέλιος Καδράς, δεν είναι πια παιδί. Έχοντας αποβληθεί από όλα τα γυμνάσια της χώρας, περιπλανιέται στην ελληνική επαρχία, αντιμετωπίζοντας τη σκληρότητα, την αδικία, αλλά και τη βαθιά ηθική διαφθορά της κοινωνίας της εποχής. Μέσα σε αυτό το κλίμα απογοήτευσης για την ανθρώπινη φύση, ο Λουντέμης διατυπώνει αυτό το γεμάτο πικρία ερώτημα για τη «βρόμικη ψυχή»
