«Θα ήθελα πολύ να πιστεύω ότι όταν πεθάνω θα ζήσω ξανά, ότι κάποιο κομμάτι μου που σκέφτεται, νιώθει και θυμάται θα συνεχίσει να υπάρχει. Αλλά όσο κι αν θέλω να το πιστέψω αυτό, και παρά τις αρχαίες και παγκόσμιες πολιτισμικές παραδόσεις που διακηρύσσουν την ύπαρξη μιας μεταθανάτιας ζωής, δεν γνωρίζω τίποτα που να υποδηλώνει ότι πρόκειται για κάτι περισσότερο από μια ευσεβή επιθυμία.
Ο κόσμος είναι τόσο εξαίσιος, με τόσο βαθιά αγάπη και ηθικό βάθος, που δεν υπάρχει λόγος να εξαπατάμε τους εαυτούς μας με όμορφα παραμύθια για τα οποία υπάρχουν ελάχιστες βάσιμες αποδείξεις. Μέσα στην ευαλωτότητά μας, μου φαίνεται πολύ προτιμότερο να κοιτάξουμε τον θάνατο στα μάτια και να είμαστε ευγνώμονες κάθε μέρα για τη σύντομη, αλλά μεγαλοπρεπή ευκαιρία που μας προσφέρει η ζωή.»
