Μήνας: Φεβρουάριος 2016

Ένα κλειδί για την ευτυχία είναι η υπομονή. Κι αυτή κατακτάται με την πεποίθηση ?που στην πορεία γίνεται γνώση- ότι όλα θα πάνε καλά, με την πίστη ότι υπάρχει ένα σχέδιο, που πολύ συχνά δεν συμβαδίζει με το σχέδιο που έχουμε σφηνωμένο στο κεφάλι μας ως το «σωστό σχέδιο». Δυστυχώς, αυτό εύκολα το ξεχνάμε, κι έτσι πολλοί από μας προσπαθούμε εναγωνίως να ελέγξουμε καταστάσεις για να λειτουργήσουν έτσι όπως «θα έπρεπε» να λειτουργήσουν, στον «τέλειο» χρόνο, με τον «ιδανικό» τρόπο!…

Όλη η ζωή είναι επιλογές, μόνο στη μοναχικότητα δεν υπάρχει επιλογή. Επιλογή, οποιουδήποτε είδους, σημαίνει σύγκρουση. Στην επιλογή υπάρχουν αναπόφευκτα αντιθέσεις. Αυτές οι αντιθέσεις, εσωτερικές και εξωτερικές, γεννάνε σύγχυση και δυστυχία. Για να ξεφύγει κανείς από αυτή τη δυστυχία, κάνει να μοιάζουν οι θεοί, τα πιστεύω, ο εθνικισμός και η αφοσίωση σε διάφορα μοντέλα δραστηριότητας, σαν πραγματικές ανάγκες.

Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο της Cherie Carter-Scott, Ten Rules for Being Human.

Τα πράγματα -όσο περίεργο κι αν μας φαίνεται αυτό- έχουν μια δική τους σοφία. Δυσανάγνωστη κάποιες φορές και άλλες προφανής. Κάποιες λίγες φορές και μόνο αν είμαστε συνειδητοί, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η σοφία των πραγμάτων συνδέεται με την δική μας εσωτερική σοφία, ή ότι είναι μια φυσική προέκτασή της.

Το έχετε παρατηρήσει κι εσείς; Όταν φοβάσαι κάτι τελικά το παθαίνεις… Όταν σου γίνεται έμμονη ιδέα πως κάτι κακό θα συμβεί, συμβαίνει. Είτε πρόκειται για αρρώστια, είτε για χωρισμό, είτε για οικονομική καταστροφή… Κι όταν το κακό έρχεται, το αποδίδουμε στη διαίσθηση που είχαμε. «Το ήξερα ότι κάτι κακό θα συμβεί, το ένιωθα!», λέμε συνήθως.

Η δυστυχία δεν χρειάζεται κανένα ταλέντο -ο καθένας μπορεί να την έχει. Η ευτυχία χρειάζεται χαρίσματα, ιδιοφυΐα, δημιουργικότητα. Μόνο οι δημιουργικοί άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι .