Μήνας: Ιούλιος 2019

Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να αισθάνεται άσχημα, να έχει ανάγκη από βοήθεια, να είναι ευάλωτος… Ίσως θεωρείς ότι είναι καλύτερο να μην αισθάνεσαι τον πόνο και να τον αποφεύγεις απασχολώντας το μυαλό σου με άλλα πράγματα. Οπωσδήποτε, όμως, με τον καιρό, το πιθανότερο είναι ότι ο πόνος θα ανέβει στην επιφάνεια. Επομένως, τώρα είναι καλύτερα. Δέξου ότι ίσως δεν μπορείς για ένα διάστημα να ενδιαφερθείς για τη δουλειά σου ή για ό,τι συμβαίνει στους φίλους σου, και άρχισε να βιώνεις το πένθος με όλες του τις συνέπειες. Η ζωή σου θα είναι αλλιώτικη όσο πορεύεσαι σ’ αυτόν τον δρόμο. Είναι πολύ πιθανό ότι θα πρέπει ν’ αλλάξεις προσωρινά ορισμένες συνήθειες… σίγουρα νιώθεις ένα κενό…

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε για να μην υποφέρουμε “περισσότερο”, δεν είναι να αγαπάμε “λιγότερο”, αλλά να μάθουμε, όταν φτάνει η στιγμή του αποχωρισμού ή της απώλειας, να μη μένουμε κολλημένοι σ’ αυτό που δεν υπάρχει πια. Να χαιρόμαστε τη στιγμή, όσο διαρκεί, και να προσπαθούμε να την κάνουμε όσο γίνεται καλύτερη. Να ζούμε ρισκάροντας κάθε λεπτό της ζωής μας. Τέλος, να μη ζήσουμε αύριο με τη σκέψη στη σημερινή μέρα που ήταν τόσο ωραία, γιατί αύριο θα έχουμε την υποχρέωση να κάνουμε ό,τι φέρει το αύριο. Και θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε κι αυτό εξίσου ωραίο.

Ο φόβος ότι κάτι σου λείπει είναι αυτό που σε οδηγεί να ψάξεις κάπου αλλού για την ευτυχία. Κυνηγώντας το «εκεί», παραβλέπεις ό,τι είναι ήδη «εδώ». Μελετώντας το «επόμενο βήμα», χάνεις το «ιερό τώρα»“ τρέχοντας πίσω από το «περισσότερο», ξεχνάς να νιώσεις ευγνωμοσύνη γι? αυτό που υπάρχει. Ψάχνεις, αγωνίζεσαι και πασχίζεις, αλλά δε φτάνεις ποτέ, επειδή δεν μπορείς να ξεπεράσεις τη σκέψη ότι κάτι λείπει.

Σύμφωνα με τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό [NLP] οι λέξεις επηρεάζουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά. Ποιες φράσεις είναι σημαντικές στη ζωή μας;

Όσο πιο αγχωμένοι είμαστε τόσο λιγότερες πιθανότητες έχουμε να εκδηλώσουμε υγιείς συνήθειες. Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο, γιατί το να έχουμε υγιείς συνήθειες μειώνει το στρες. Είναι βασικό να προσέχουμε τον εαυτό μας για να έχει τα εφόδια να διαχειριστεί το στρες. Έχει αποδειχθεί πως πολλά σωματικά προβλήματα σχετίζονται με κάποιο βαθμό ανεπάρκειας των φυσικών ψυχοπροστατευτικών μηχανισμών, τους οποίους φυσιολογικά διαθέτει ένα άτομο και οι οποίοι δυσλειτουργούν σε καταστάσεις οξέος ή χρόνιου στρες. Όσο περισσότερο νιώθουμε ότι έχουμε τον έλεγχο μιας κατάστασης ή ότι μπορούμε να προβλέψουμε την εξέλιξή της τόσο λιγότερο στρες έχουμε. Γιατί όταν υπάρχει έλεγχος και προβλεψιμότητα νιώθουμε ασφάλεια. Πόσο όμως μπορούμε να ελέγξουμε και να προβλέψουμε ουσιαστικά τις καταστάσεις;