1. Τους δίνουν αμέτρητες επιλογές
Αρκετοί γονείς πιστεύουν ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν αμέτρητες επιλογές, στην πραγματικότητα, όμως, τα μικρά μας μπορεί να νιώσουν ότι “πελαγώνουν” όταν έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε πολλά πράγματα και τότε πελαγώνουν, αφού δεν μπορούν να διαχειριστούν πολλές πληροφορίες.
2. Τα επιβραβεύουν ό,τι κι αν κάνουν και έτσι βλέπουμε τα παιδιά να εξαρτώνται από την επιβράβευση.
Μαθαίνουν ότι δεν θα κάνουν τίποτα, αν δεν πάρουν κάποιο αντάλλαγμα.
3. Τα πιέζουν να είναι συνεχώς χαρούμενα.
Όμως, δεν μπορείς να πιέσεις κανένα παιδί να γίνει ευτυχισμένο.
4. Τους αγοράζουν ό,τι ζητήσουν.
Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μεγαλώνουν μαθαίνοντας ότι τα υλικά αγαθά οδηγούν στην ευτυχία. Καταλήγουν να κυνηγούν αυτό που πιστεύουν ότι θα τους δώσει χαρά και έτσι μπορεί να οδηγηθούν σε καταχρήσεις και παρορμήσεις.
5. Τα κρατάνε πάντα απασχολημένα κυρίως με αθλητικές δραστηριότητες.
Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι οι δραστηριότητες θα κρατήσουν τα παιδιά μακριά από τους κινδύνους, αλλά πολύ συχνά το αποτέλεσμα είναι να μην τα βγάζουν πέρα με ένα τόσο φορτωμένο πρόγραμμα ή ακόμα και να στρέφονται εναντίον των άλλων παιδιών.
6. Πιστεύουν ότι η ευφυΐα τους μπορεί να τα σώσει.
Οι γονείς μπορεί να κάνουν τα πάντα για να βοηθήσουν τα παιδιά να αναπτύξουν τη νοημοσύνη τους. Ωστόσο, αυτό μπορεί να κάνει τα παιδιά αλαζονικά ή να τα οδηγήσει να πιστεύουν ότι οι υπόλοιποι είναι κατώτεροι τους ή ότι πρέπει να υποκριθούν πως είναι κάτι άλλο απ’ αυτό που πραγματικά είναι. Έτσι, μπορεί να μην κερδίσουν τη συμπάθεια των συνομηλίκων τους.
7. Πιστεύουν ότι το να είναι πιστοί στη θρησκεία θα τους δώσει τις αξίες που χρειάζονται για να σωθούν.
Η πρώτη φορά που θα δουν ότι οι γονείς τους υποκρίνονται και δεν εφαρμόζουν αυτά που τους λένε, το οικοδόμημα που έχουν φτιάξει στο μυαλό τους, θα καταρρεύσει.
8. Δεν μιλάνε μαζί τους για σημαντικά θέματα, όπως το σεξ.
Πολλοί γονείς φοβούνται στη σκέψη να μιλήσουν για το σεξ στα παιδιά τους και πιστεύουν ότι θα τα σώσουν με το να αποφεύγουν αυτή τη συζήτηση. Όμως, εγώ έχω δει ένα 13χρονο κορίτσι να είναι έγκυος…
9. Είναι υπερβολικά αυστηροί όταν τα παιδιά τους κάνουν λάθη.
Είναι εύκολο να ισχυριστεί κανείς ότι αυτή η στάση και ο συνεχής έλεγχος κάνει τα παιδιά πιο επιτυχημένα. Αλλά όταν μεγαλώνουν μ’ αυτόν τον τρόπο, τείνουν να πιστεύουν ότι πρέπει να είναι παντού τέλεια, από την εμφάνισή τους, τις επιδόσεις τους στα αθλήματα μέχρι τους βαθμούς τους στο σχολείο. Όταν κάνουν ένα λάθος, νιώθουν ότι δεν αξίζουν και νευριάζουν τόσο πολύ, που κάποιες φορές μπορεί να φτάσουν στο σημείο να κάνουν κακό στον εαυτό τους ή ακόμα και να καταφύγουν στην αυτοκτονία.
10. Χρησιμοποιούν την ντροπή, τις υπεκφυγές και τις απειλές
Ποτέ μην αφήσετε να εννοηθεί στο παιδί ότι μπορεί να μην το αγαπάτε εξαιτίας των πράξεών του. Κάποιοι γονείς χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο για να καταφέρουν να κάνουν τα μικρά τους να τους ακούσουν. Μπορεί να πιάσει βραχυπρόθεσμα, αλλά μετά δεν θα έχει αποτέλεσμα. Το παιδί δεν πρόκειται να νοιαστεί.
11. Βάζουν τα παιδιά να κάνουν πράγματα ακατάλληλα για την ηλικία τους
12. Δεν περιορίζουν τον χρόνο που τα παιδιά τους περνούν μπροστά στις οθόνες.
Είτε μιλάμε για την τηλεόραση, είτε για video games, είτε για το κινητό. Ξέρω μια οικογένεια στην οποία μαμά και γιος αντάλλασσαν συνεχώς μηνύματα και που κανείς δεν μπορούσε να “σπάσει” αυτή τη μεταξύ τους σχέση.
13. Δεν αφήνουν τα παιδιά να βαρεθούν.
Κάποιοι γονείς πιστεύουν ότι τα παιδιά πρέπει να παίρνουν συνεχώς ερεθίσματα και ότι εκείνοι είναι υπεύθυνοι για να μην βαρεθούν. Έτσι όμως τα παιδιά δεν μαθαίνουν να είναι δημιουργικά και δεν μπορούν να βρουν τρόπους να νικήσουν μόνα τους την ανία.
14. Τα προστατεύουν από τις συνέπειες των πράξεών τους και την απώλεια
Όλοι μας πρέπει να μάθουμε ότι κάποιες φορές χάνουμε με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Αυτό όμως μας βοηθά να γίνουμε πιο σοφοί αλλά και να αποκτήσουμε εμπειρία ως προς το τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται να κάνουμε.
15. Δεν αφήνουν τα παιδιά να παίξουν ελεύθερα
Τα παιδιά που παίζουν ελεύθερα αρρωσταίνουν λιγότερο, μαθαίνουν να προσαρμόζονται καλύτερα σε διάφορες καταστάσεις και κοινωνικοποιούνται πιο εύκολα!
16. Δεν κάνουν απολογισμό της μέρας όταν βάζουν τα παιδιά τους για ύπνο
“Τι έγινε σήμερα;”: τα παιδιά κοιμούνται καλύτερα και νιώθουν ότι τα αγαπούν όταν οι γονείς τους δείχνουν ενδιαφέρον για το πώς πέρασαν τη μέρα τους και νοιάζονται για τι ήταν πραγματικά σημαντικό για εκείνα.
17. Δεν διαβάζουν στα πολύ μικρά παιδιά
Το διάβασμα προϋποθέτει ότι το παιδί κάθεται ακίνητο, ήσυχο και χρησιμοποιεί τη φαντασία του. Ό,τι δηλαδή δεν κάνουν τα βίντεο. Έτσι, προετοιμάζονται για το σχολείο αλλά και για το πώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους για να γίνουν δημιουργικοί άνθρωποι.
18. Δεν έχουν μέτρο με το φαγητό
Και συγκεκριμένα ρωτάνε: “Χόρτασες σίγουρα;”. Όταν γίνεται αυτό, είναι πολύ πιθανό το παιδί να ξαναγεμίσει το πιάτο του. Αυτό συνδέεται με ένα παλιό ένστικτο επιβίωσης, όταν το να έχεις έτοιμο φαγητό δεν ήταν τόσο εύκολο. Τα παιδιά μαθαίνουν να κυνηγούν το αίσθημα της πληρότητας, δεν καταλαβαίνουν πότε είναι όντως χορτασμένα, το στομάχι τους συνηθίζει σ’ αυτή την κατάσταση σαν να είναι κάτι φυσιολογικό και στη συνέχεια, μεγαλώνει.
19. Ασκούν δυστυχώς βία και είναι πολύ αυστηροί.
Οι γονείς πιστεύουν ότι το ξύλο θα κάνει τα παιδιά καλύτερα, όμως η σωματική βία ποτέ δεν μπορεί να λειτουργήσει με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η αγάπη. Η αντίληψη ότι “αν δεν πειθαρχήσεις μ’ αυτόν τον τρόπο το παιδί, θα γίνει κακομαθημένο”, δεν ισχύει.»
Είναι επίσης διαφορετικό να μαλώσει κάποιος για κάτι κακό που έκαναν και είναι τελείως διαφορετικό για να μαλώνετε για το παραμικρό. Υπάρχει ένας δημοφιλής μύθος ότι όσο υψηλότερες είναι οι προσδοκίες, τόσο πιο επιτυχημένο γίνεται το άτομο. Αλλά στην πραγματικότητα, μπορεί να πάρετε το αντίθετο αποτέλεσμα: προβλήματα συμπεριφοράς, ακόμα και προβλήματα ανάπτυξης. Και, φυσικά, ένα από τα μειονεκτήματα μπορεί να είναι μια κακή σχέση με τα παιδιά σας.
Οι τιμωρίες για κακούς βαθμούς είναι επίσης επιζήμιες – μπορούν μόνο να μειώσουν τη συνολική επιτυχία τους στο σχολείο. Τιμωρήστε και ανταμείψτε τα παιδιά σας μόνο για πράγματα που πραγματικά έχουν σημασία.
20. Δεν καταγράφουν τα πρώτα τους λόγια ή δεν έχουν πολλές φωτογραφίες τους ή βίντεο ή δεν παίζουν μαζί αρκετά δημιουργικά παιχνίδια ή δεν τους διαβάζουν ωραίες ιστορίες και παραμύθια.
