Sharon Stone

Στα είκοσι μου θύμωνα. Στα τριάντα μου έγινα νευρική. Στα σαράντα αναρωτιόμουν “γιατί” και υπέφερα από αυτό. Στα πενήντα λέω “Ας γίνει ότι θέλει” και χαμογελάω. Δεν είναι εγωισμός, είναι επιβίωση. Στην πορεία, ακόμα και ο θυμός σβήνει. Καταλαβαίνετε ότι δεν υπάρχει ανάγκη για να τον νιώθουμε, θα ήταν απλά γκρίζα σύννεφα που πέφτουν γύρω από τη ζωή. Και θέλω τον ήλιο.