– Albert Camy
Αυτό είναι το πλαίσιο της φιλοσοφίας του παραλογισμού του Καμύ. Εννοεί ότι τα ανθρώπινα όντα δεν μπορούν, ή αρνούνται, να αποδεχθούν το γεγονός ότι η ζωή γενικά δεν έχει νόημα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε για νόημα στη ζωή, με σκοπό να τη ζήσουμε πλήρως μέσω της χαράς που έχουμε να ψάχνουμε μόνοι μας να βρούμε το νόημα για μας τους ίδιους. Είναι η χαρά θα λέγαμε της αυτοανακάλυψης.
Είναι σωστό ότι η ζωή του Σίσυφου δεν έχει νόημα να σηκώνει συνέχεια τον βράχο, εκτός από τη στιγμή που φτάνει ο βράχος στην κορυφή έστω και άπειρες φορές, για να πέσει πάλι κάτω. Τελικά, ο Καμύ μας λέει ότι ο Σίσυφος είναι ευτυχισμένος όταν σηκώνει τον βράχο ξανά και ξανά, οπότε δεν θα είχε σημασία αν είχε κάποιο νόημα, επειδή η ίδια η χαρά είναι το νόημα.
