Η συγχώρεση δεν είναι πράξη. Είναι ένα ταξίδι.
Δεν έρχεται όταν το θέλεις. Δεν δίνεται, μεγαλώνει. Μερικές φορές με προσπάθεια. Μερικές φορές με δάκρυα.
Συγχώρεση δεν σημαίνει λήθη, ούτε έγκριση. Σημαίνει ότι δεν κουβαλάς πια μαζί σου μια πληγή που δεν σου ανήκει πια.
Δεν είναι για τους άλλους. Είναι για σένα.
Για να μην ξυπνάτε κάθε πρωί με βαριά ψυχή και οπισθοδρομική σκέψη.
Για να μην αφήσεις το λάθος του άλλου να σου κλέψει την ειρήνη.
«Η συγχώρεση είναι το άρωμα που αφήνει η βιολέτα στη φτέρνα που την συνέθλιψε. “, έλεγε ο Μαρκ Τουέιν
Δεν αξίζουν όλοι συγχώρεση. Αλλά ίσως αξίζεις την ειρήνη που έρχεται μετά από αυτό.
“Θα με συγχωρείς κάθε βράδυ
Και θα σου λέω ψέματα κάθε μέρα,
Και όσο αντέχει η ψυχή σου,
Όσο πιο πολύ σε αδικώ, τόσο πιο πολύ θα σ’ αγαπώ… “
- Adrian Păunescu. Ρουμάνος συγγραφέας, εκδότης, υποστηρικτής του πολιτισμού, μεταφραστής και πολιτικός
