Το να σιωπάς όλη μέρα, να μην βλέπεις εφημερίδα, να μην ακούς ραδιόφωνο, να μην ακούς κουτσομπολιά, να είσαι σχολαστικά και εντελώς τεμπέλης, εντελώς αδιάφορος για την τύχη του κόσμου είναι το καλύτερο φάρμακο που μπορεί να δώσει ένας άνθρωπος στον εαυτό του.
Το σώμα γίνεται ένα νέο και υπέροχο όργανο· κοιτάς τα φυτά ή τις πέτρες ή τα ψάρια με διαφορετικά μάτια· αναρωτιέσαι τι παλεύουν να πετύχουν οι άνθρωποι με τις φρενήρεις δραστηριότητες τους. Χρειαζόμαστε ειρήνη, μοναξιά και αδράνεια.
Αν μπορούσαμε όλοι να αδιαφορούμε ειλικρινά για το τι κάνει ο γείτονάς μας μπορεί να αποκτούσαμε μια νέα άποψη ζωής. Μπορεί να μάθουμε να κάνουμε χωρίς τηλέφωνα και ραδιόφωνα και εφημερίδες, χωρίς μηχανές κανενός είδους, χωρίς εργοστάσια, χωρίς μύλους, χωρίς νάρκες, χωρίς εκρηκτικά, χωρίς θωρηκτά, χωρίς πολιτικούς, χωρίς δικηγόρους, χωρίς κονσέρβες, χωρίς μαραφέτια, χωρίς ξυραφάκια ακόμα και σελοφάν ή τσιγάρα ή χρήματα.
Αυτό είναι ένα άπιαστο όνειρο, το ξέρω. Οι άνθρωποι απεργούν μόνο για καλύτερες συνθήκες εργασίας, καλύτερους μισθούς, καλύτερες ευκαιρίες για να γίνουν κάτι άλλο από αυτό που είναι.
