Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη ικανοποίηση όταν αλληλεπιδρούν συχνά με φίλους, αυτό το αποτέλεσμα δεν εμφανίζεται με την ίδια ένταση σε άτομα με υψηλή ευφυΐα. Για αυτούς, περισσότερες κοινωνικές συναντήσεις δεν σημαίνουν απαραίτητα περισσότερη ευτυχία, σε ορισμένες δε περιπτώσεις μπορεί να ισχύει το αντίθετο.
Ένα άλλο εύρημα δείχνει ότι τα έξυπνα άτομα δεν έχουν λιγότερους φίλους λόγω κοινωνικών δεξιοτήτων, αλλά επιλέγουν με διαφορετικά κριτήρια. Τείνουν να προτιμούν λίγες, βαθιές και ουσιαστικές σχέσεις, αντί για ευρείες, αλλά επιφανειακές γνωριμίες. Η ποσότητα χάνει έδαφος μπροστά στην ποιότητα, δημιουργώντας την παραδοξότητα: σε μια κοινωνία που μετρά τη δημοτικότητα σε αριθμούς, η ευτυχία δεν σχετίζεται πάντα με τη συσσώρευση φίλων.
Οι μελέτες επιβεβαιώνουν ότι οι συχνές κοινωνικές επαφές αυξάνουν την ευημερία για τους περισσότερους, αλλά για τους πιο αναλυτικούς ανθρώπους η υπερέκθεση μπορεί να γίνει πηγή απόσπασης, παρά ικανοποίησης. Η εσωστρέφεια, η ανάγνωση, η έρευνα ή η ανάπτυξη προσωπικών έργων προσφέρουν επαρκή συναισθηματική ανταμοιβή.
Το βασικό συμπέρασμα δεν στρέφεται ενάντια στη φιλία, αλλά στην αυστηρή έννοια της κοινωνικής επιτυχίας.
Αν η ευτυχία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες -προσωπικότητα, στόχους, τρόπο αντίληψης-, τότε ο αριθμός των φίλων δεν είναι απόλυτος δείκτης.
Σε έναν κόσμο όπου η ψηφιακή επικύρωση ενισχύει τον κοινωνικό ανταγωνισμό, η αληθινή ικανοποίηση μπορεί να βρίσκεται στην ήσυχη επικοινωνία με έναν ή δύο φίλους ή στη βαθιά σκέψη, και όχι σε γεμάτα προγράμματα και πολλαπλές γνωριμίες.
Η ευφυΐα δεν απομονώνει, αλλά αλλάζει τον τρόπο που βιώνουμε τις σχέσεις. Η κατανόηση αυτού του φαινομένου βοηθά να ξεπεραστούν μύθοι και στερεότυπα για όσους προτιμούν μικρούς, αλλά ουσιαστικούς κύκλους.
Ίσως η πραγματική ερώτηση δεν είναι πόσους φίλους έχεις, αλλά πόσο οι σχέσεις σου ανταποκρίνονται σε όσα σε κάνουν να αισθάνεσαι πλήρης.
