Είναι μια κορυφαία μορφή της ρωσικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα. Ξεκινήστε να διαβάζετε πρώτα ένα μικρό του έργο: Ο Θάνατος του Ιβάν Ιλίτς και συνεχίστε με το Άννα Καρένινα και τον Πόλεμος & Ειρήνη.
*** Είναι επικός, ρεαλιστικός και λεπτομερής. Τα έργα του (όπως Πόλεμος και Ειρήνη, Άννα Καρένινα) είναι τεράστια σε έκταση, με πλούσιες περιγραφές της φύσης, της καθημερινής ζωής, των κοινωνικών σχέσεων και ιστορικών γεγονότων. Το στυλ του είναι σαν να παρατηρεί τα πάντα από ψηλά, με ακρίβεια και ρεαλισμό. Συχνά παρεμβαίνει ο ίδιος ως αφηγητής με φιλοσοφικές σκέψεις.
*** Εστιάζει στην κοινωνία, την ιστορία, την οικογένεια, τον έρωτα, τον πόλεμο και την ηθική. Εξετάζει πώς οι άνθρωποι σχετίζονται μεταξύ τους μέσα σε μεγάλα κοινωνικά πλαίσια. Συχνά δείχνει «συνηθισμένους» ανθρώπους σε εξαιρετικές καταστάσεις (π.χ. πόλεμος, εξαπάτηση, αναζήτηση νοήματος).
*** Είναι στην ουσία ένας ηθικός φιλόσοφος και «προφήτης». Αναζητά την αλήθεια μέσω της λογικής, της απλότητας και της μη-βίας. Αργότερα στη ζωή του απέρριψε την εκκλησία, την ιδιοκτησία και τον πολιτισμό, υπέρ μιας φυσικής, ηθικής ζωής (επηρεάστηκε από τον Σοπενχάουερ). Πιστεύει ότι η σωτηρία έρχεται από την ατομική ηθική και την επιστροφή στη φύση.
