Μάρκος Αυρήλιος

«Μπορείς να διαπράξεις αδικία και χωρίς να κάνεις τίποτα»

*** Γιατί η παθητικότητα και η σιωπή είναι εξίσου καταστροφικές με την άδικο πράξη, καθώς η ανοχή απέναντι στο άδικο ή η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο καθιστά τον παρατηρητή συνυπεύθυνο.

Όπως :
  • Στον σχολικό ή εργασιακό εκφοβισμό (Bullying): Όταν οι μάρτυρες βλέπουν κάποιον να κακοποιείται και δεν μιλούν, η σιωπή τους αποθρασύνει τον θύτη.
  • Στην ενδοοικογενειακή βία: Γείτονες που ακούνε συστηματική κακοποίηση αλλά επιλέγουν να «μην ανακατευτούν», αφήνοντας το θύμα απροστάτευτο.
  • Στην παράλειψη παροχής βοήθειας: Ένας οδηγός που βλέπει ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα και προσπερνά χωρίς να καλέσει τις πρώτες βοήθειες, διαπράττει αδίκημα.
  • Στην συγκάλυψη της διαφθοράς: Ένας υπάλληλος που ανακαλύπτει οικονομική απάτη στην εταιρεία του και δεν τη διοχετεύει στις αρχές για να μη χάσει τη θέση του.
  • Στην σιωπή των μαζών σε ολοκληρωτικά καθεστώτα: Πολίτες που έβλεπαν τις διώξεις μειονοτήτων (π.χ. στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) και δεν αντέδρασαν, επιτρέποντας στα εγκλήματα να γίνουν μαζικά.
  • Ακόμα και στην αδράνεια για την χειροτέρεψη του κλίματος: Κυβερνήσεις και εταιρείες που γνωρίζουν τις περιβαλλοντικές καταστροφές αλλά δεν λαμβάνουν μέτρα, καταδικάζοντας τις επόμενες γενιές.
  • Και μην ξεχνάτε το ψυχολογικό φαινόμενο του παρευρισκόμενου (Bystander Effect) που εξηγεί γιατί αδρανούμε: 
    Είναι ένα κοινωνικό ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο όσο περισσότεροι άνθρωποι είναι παρόντες σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να βοηθήσει κάποιος από αυτούς.
    Η πιθανότητα βοήθειας είναι αντιστρόφως ανάλογη με τον αριθμό των μαρτύρων.

    Γιατί συμβαίνει; (Οι δύο βασικοί μηχανισμοί)
    • Διάχυση της ευθύνης (Diffusion of Responsibility): Κάθε άτομο σκέφτεται ότι «κάποιος άλλος θα βοηθήσει» ή «κάποιος άλλος θα καλέσει την αστυνομία». Η προσωπική ευθύνη μοιράζεται στο πλήθος, με αποτέλεσμα να μη νιώθει κανείς το χρέος να δράσει.
    • Κοινωνική συμμόρφωση και Πλουραλιστική άγνοια (Pluralistic Ignorance): Οι άνθρωποι κοιτάζουν τις αντιδράσεις των γύρω τους για να ερμηνεύσουν την κατάσταση. Αν κανείς δεν αντιδρά, όλοι υποθέτουν ότι το περιστατικό δεν είναι σοβαρό ή επείγον, με αποτέλεσμα να παραμείνουν όλοι απαθείς.