Κατηγορία: διδάγματα

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί αισθάνεστε έτσι ή κάνετε πράγματα που τα κάνετε; Γιατί ο τρόπος που λειτουργεί το μυαλό σας έχει να κάνει με τον τρόπο που ζείτε και με τα πράγματα που κάνετε. Είναι εκπληκτικό πώς λειτουργεί κάθε «μοναδικό» μυαλό. Παρακάτω έχουμε κάποια γεγονότα για την ανθρώπινη συμπεριφορά, που είναι μια σαφής ένδειξη για το γιατί και το πως συμβαίνουν σε μας κάποια πράγματα και δικαιολογούν τις αντιδράσεις μας. Αυτά μπορεί να λύσουν και ένα αίνιγμα για το ποιοί είστε:

Συνειδητοποίησα ότι όλα όσα με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα και έστρωσαν τον δρόμο για ακόμα περισσότερη χαρά και ολοκλήρωση είναι η αγάπη, η ειλικρίνεια, η συμπόνια, το να χτίζεις δυνατά όρια, η αφοσίωση, τα μεγάλα ρίσκα, το να μπορώ να υπερασπίζομαι το ποια πραγματικά είμαι και το να χρησιμοποιώ τον κόσμο όσο καλύτερα μπορώ. Και ανακάλυψα 9 πολύ σημαντικά μαθήματα ζωής που θα ευχόμουν να ήξερα πολύ νωρίτερα. Αν όλα αυτά τα ήξερα πολλά χρόνια πριν, δεν θα είχα σπαταλήσει τόσο χρόνο και ενέργεια σε λάθος επιλογές.

Το φαινόμενο αυτό επινοήθηκε από ένα δοκίμιο του Γάλλου φιλόσοφου Denis Diderot με τον αξιοσημείωτο τίτλο «Λυπάμαι για το χωρισμό με το παλιό μου ρούχο». Η ουσία του φαινομένου είναι η εξής: Γιατί θέλουμε πράγματα που δεν χρειαζόμαστε – και τι να κάνουμε γι ‘αυτό.

Από τα μειονεκτήματα του ανθρώπινου γένους είναι η αδυναμία του να εκτιμήσει τη δύναμη του χρόνου. Τα γηρατειά είναι μια συζήτηση που αντιμετωπίζει κανείς σαν ανέκδοτο στην πρώτη του νιότη και σαν εφιάλτη από την τέταρτη δεκαετία της ζωής του και μετά. Ωστόσο, υπάρχουν 10 σκληρές αλήθειες που κανείς δεν αποκαλύπτει -στα παιδιά του, για παράδειγμα- εγκαίρως και κανείς δεν παραδέχεται, όσο έχει καιρό μπροστά τους για να τις επεξεργαστεί, να τις αποδεχθεί και να προχωρήσει με τον ευτυχεστέρο δυνατό τρόπο στη ζωή του.

Ξέρω τι θέλει η ψυχή σου. Ξέρω ότι είσαι ευαίσθητος και συναισθηματικός. Γνωρίζω ότι είσαι η ζωντανή ενσάρκωση της καλοσύνης και της φροντίδας. Κι αυτό το ξέρω επειδή οι άνθρωποι που μοιράζονται τέτοιες ποιότητες αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο.

Ο άνθρωπος έχει δύο λύκους μέσα του, ένα λύκο λευκό που παραμένει γλυκός και ήρεμος κι έναν άλλο μαύρο, κατάμαυρο σαν το βαθύ σκοτάδι της νύχτας που μας σπρώχνει να πράττουμε άσχημα, να μιλάμε με κακία. Σύμφωνα με την αρχαία αυτή ιστορία των Ινδιάνων, οι δύο αυτοί λύκοι βρίσκονται σε μια συνεχή διαμάχη, καθημερινά επικρατεί εκείνος που ταΐζουμε περισσότερο.

Ήταν μια φορά… “μια φορά” που από το πολύ που τη διηγήθηκαν ακούστηκε τόσες φορές…που έγινε πραγματικότητα.

1. «Τα σημαντικά προβλήματα δεν μπορούν να λυθούν με τον ίδιο τρόπο σκέψης που τα δημιούργησε. Πρέπει να μάθεις να βλέπεις τον κόσμο από καινούρια οπτική». Albert Einstein
«Όταν δε μπορούμε πια να αλλάξουμε μια κατάσταση, η πρόκληση είναι να αλλάξουμε τον εαυτό μας». Victor Frankl
Οι δύσκολες καταστάσεις, τα εμπόδια και οι προκλήσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής.

Να τη φυλάς την ευτυχία σου
Να μην την κάνεις ταμπέλα για ξένα μάτια

Να τη φροντίζεις και να τη ζεις
Να της αφιερώνεσαι ολοκληρωτικά

Πολλές ομάδες ινδιάνων σε όλη τη Βόρεια Αμερική μοιράζονται τις Επτά Διδασκαλίες του Παππού σαν σχέδια για να ζήσουν μια καλή ζωή. Οι επτά αρετές της ταπεινοφροσύνης, του θάρρους, της ειλικρίνειας, της σοφίας, του σεβασμού, της αλήθειας και της αγάπης θεωρούνται ως δράσεις που πρέπει να ζουν καθημερινά. Μας συνδέουν με το παρελθόν, το ένα με το άλλο και με τον φυσικό κόσμο. Κάθε χαρακτηριστικό έχει ένα ζώο που συνδέεται με αυτό για να χρησιμεύσει ως συνεχής υπενθύμιση ότι πρέπει να παραμένουμε σε ισορροπία με τη φύση και να είμαστε σε ειρήνη με τα προσωπικά μας πλεονεκτήματα και αδυναμίες. Δεν πρέπει να επιλέγουμε κάποια από αυτά, καθώς οι Επτά Διδασκαλίες λειτουργούν αρμονικά μεταξύ τους. Εάν αγνοήσουμε ή κάνουμε έκπτωση σε κάποιο από αυτά, τότε τα αποθαρρύνουμε όλα και, συνεπώς, αποδυναμώνουμε τον εαυτό μας και την κοινωνία μας.

Τι γίνεται όταν αρχίσουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας πραγματικά; Ο Τσάρλι Τσάπλιν έδωσε μια ιδέα μιλώντας στα 70ά του γενέθλια για τις δικές του εμπειρίες ζωής. Τι είπε στην ομιλία του:
1. «Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω ενάντια στην αλήθεια της ζωής μου.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Μια φορά κι έναν καιρό στα βάθη της Περσίας ήταν το πιο όμορφο, το πιο πολύτιμο, το πιο ακριβό και ξεχωριστό χαλί του κόσμου. Το διακοσμούσαν παραστάσεις που περιέγραφαν τη χαρά της ζωής και ήταν κατασκευασμένο από μετάξι και ίνες από χρυσό και ασήμι. Ο ιδιοκτήτης του, ένας έμπορος χαλιών, ήταν τόσο περήφανος για το απόκτημά του, που αντί να το κρεμάσει, όπως και όλα τα άλλα χαλιά, το έστρωσε στην είσοδο, για να το καμαρώνει ο ίδιος αλλά και για να είναι το πρώτο πράγμα που θα έβλεπε ο κάθε πελάτης την ώρα που θα έμπαινε στο μαγαζί του.