Κατηγορία: ψυχολογία

Εκατομμύρια άνθρωποι ζουν όλη τους τη ζωή σε προεπιλεγμένες ρυθμίσεις, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι μπορούν να προσαρμόσουν τα πάντα. Μην είσαι ένας από αυτούς. Μην εγκαταστήσετε τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις στη ζωή. Τολμήστε να κάνετε αλλαγές και βελτιώσεις. Τολμήστε να κάνετε την προσωπική σας ανάπτυξη κορυφαία προτεραιότητα.

Ένα σύμπλεγμα στην Αναλυτική Ψυχολογία είναι μια συναισθηματικά φορτισμένη ομάδα ιδεών ή εικόνων. Μια εικόνα μιας συγκεκριμένης ψυχικής κατάστασης, που είναι έντονα επιφορτισμένη συναισθηματικά. Είναι επιπλέον, ασυμβίβαστη με τη συνήθη στάση της συνείδησης. Το σύμπλεγμα, επομένως, είναι ένας ψυχικός παράγοντας ο οποίος, από την άποψη της ενέργειας, έχει μια αξία που μερικές φορές υπερβαίνει εκείνη των συνειδητών μας προθέσεων. Στην πραγματικότητα, ένα ενεργό σύμπλεγμα μας βάζει στιγμιαία, κάτω από μια κατάσταση καταναγκασμού, ή καταναγκαστικής σκέψης και δράσης. Οδηγεί σε έλλειψη ευθύνης της συμπεριφοράς μας.

Αυτογνωσία: Μία διαδικασία απελευθέρωσης από μία θυματοποιημένη στάση ζωής προς μία περισσότερο ενεργητική και συγχρόνως ευεργετική. Σύμφωνα με τον Γιούνγκ η ανάγκη για αυτογνωσία είναι έμφυτη και επιτακτική. Η διαδικασία της αυτογνωσίας δεν είναι εύκολη υπόθεση και στην προσπάθεια μας αυτή συναντούμε εσωτερικούς μηχανισμούς αντίστασης, με σημαντικότερους ίσως τον φόβο για τον πόνο και τον φόβο για το άγνωστο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι προτιμάμε να παραμένουμε σε μία γνώριμη κατάσταση που δεν μας είναι ευχάριστη παρά να πορευτούμε προς τον δρόμο της αλλαγής. Πρόκειται για έναν ανεκτό τρόπο ζωής, παραβλέποντας ότι ο δρόμος προς την ευτυχία προαπαιτεί αγάπη για τον εαυτό και αυτοσεβασμό, και για να συμβεί αυτό πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.

Ο φόβος ότι κάτι σου λείπει είναι αυτό που σε οδηγεί να ψάξεις κάπου αλλού για την ευτυχία. Κυνηγώντας το «εκεί», παραβλέπεις ό,τι είναι ήδη «εδώ». Μελετώντας το «επόμενο βήμα», χάνεις το «ιερό τώρα»“ τρέχοντας πίσω από το «περισσότερο», ξεχνάς να νιώσεις ευγνωμοσύνη γι? αυτό που υπάρχει. Ψάχνεις, αγωνίζεσαι και πασχίζεις, αλλά δε φτάνεις ποτέ, επειδή δεν μπορείς να ξεπεράσεις τη σκέψη ότι κάτι λείπει.

Όσο πιο αγχωμένοι είμαστε τόσο λιγότερες πιθανότητες έχουμε να εκδηλώσουμε υγιείς συνήθειες. Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο, γιατί το να έχουμε υγιείς συνήθειες μειώνει το στρες. Είναι βασικό να προσέχουμε τον εαυτό μας για να έχει τα εφόδια να διαχειριστεί το στρες. Έχει αποδειχθεί πως πολλά σωματικά προβλήματα σχετίζονται με κάποιο βαθμό ανεπάρκειας των φυσικών ψυχοπροστατευτικών μηχανισμών, τους οποίους φυσιολογικά διαθέτει ένα άτομο και οι οποίοι δυσλειτουργούν σε καταστάσεις οξέος ή χρόνιου στρες. Όσο περισσότερο νιώθουμε ότι έχουμε τον έλεγχο μιας κατάστασης ή ότι μπορούμε να προβλέψουμε την εξέλιξή της τόσο λιγότερο στρες έχουμε. Γιατί όταν υπάρχει έλεγχος και προβλεψιμότητα νιώθουμε ασφάλεια. Πόσο όμως μπορούμε να ελέγξουμε και να προβλέψουμε ουσιαστικά τις καταστάσεις;

Είναι πολύ σημαντικό καθώς δείχνει τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα στη ζωή μας. Μια πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι η έλλειψη κινήτρου αγγίζει σήμερα το υψηλότερο σημείο από ποτέ στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Σήμερα, περισσότερο από το 50% των εργαζομένων αισθάνονται ότι δεν έχουν κίνητρο στη δουλειά τους. Όλοι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε όμως δυστυχώς κολλάμε σε μία διάθεση «δεν έχω την όρεξη να το κάνω».

Είναι φυσικό για κάθε άνθρωπο να θέλει να απολαμβάνει μια ζωή γεμάτη με θετική ενέργεια. Δυστυχώς, οι περισσότεροι δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν αυτόν τον στόχο και η αιτία είναι οι οικογενειακές και κοινωνικές νόρμες που τους επιβάλλονται και αποδέχονται καθώς μεγαλώνουν. Το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο οι άνθρωποι μεγαλώνουν οδηγούν κάποιους στο να πιστέψουν διάφορα ψέματα που με τη σειρά τους τους εμποδίζουν να ζήσουν ευτυχισμένοι ενώ ταυτόχρονα τους δημιουργούν ψυχολογικά προβλήματα. Παρακάτω είναι οι 5 πιο συνηθισμένοι μύθοι που πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν με αποτέλεσμα να ακολουθούν λανθασμένη κατεύθυνση στη ζωή τους.

Άκου, ξέρω πως έχεις περάσει πολλά τελευταία. Και ξέρω πως είσαι πολύ κοντά στο να χάσεις κάθε ελπίδα που είχες. Αλλά θέλω να σταματήσεις ό, τι κάνεις τώρα και να διαβάσεις αυτό. Υπόσχομαι ότι δεν θα είναι ένα ανούσιο κλισέ. Είναι η αλήθεια.

Πολύς λόγος γίνεται για την “περίφημη” αυτοπεποίθηση, έχεις σκεφτεί όμως πως ίσως δεν βρίσκεται εκεί το κλειδί της ευτυχίας; Στις μέρες μας, η λέξη “αυτοπεποίθηση” ακούγεται όλο και πιο συχνά και μάλιστα σε μία τεράστια γκάμα περιστάσεων: σε συζητήσεις με φίλες για το τι πήγε στραβά στο τελευταίο σου φλερτ, σε άρθρα για το πώς να ζητήσεις αύξηση ή πώς να μιλήσεις σε μία συνέντευξη εργασίας, σε θεματα στυλ ή μόδας και, φυσικά, σε συζητήσεις για τον φεμινισμό και το body positivity.

Ξέρω ότι σου είναι εξαιρετικά δύσκολο να αισθάνεσαι ότι τα παρατάς. Επίσης ξέρω ότι δεν είναι εύκολο να παραδέχεσαι ήττα. Αλλά, αν αφήσεις μία στιγμή τον εαυτό σου ελεύθερο από ενοχή, ντροπή και τύψεις, μήπως αναγνωρίσεις ένα άλλο συναίσθημα;

Η ευτυχία θέλει κόπο και δεν είναι κάτι που πηγάζει φυσικά από μέσα μας. Είναι αποτέλεσμα προσωπικής δουλειάς, σειράς εμπειριών, συνηθειών, απόψεων και αποφάσεων που λαμβάνουμε στην πορεία της ζωής μας. Οι λόγοι για να βυθιστούμε στη μελαγχολία, τη μεμψιμοιρία και τη βαθιά δυστυχία είναι πολλοί στις μέρες μας και ο αγώνας να μην πέσουμε στην παγίδα τους είναι πιο σκληρός από ποτέ.

Τι μπορεί να συμβεί στον καθένα μας σε κάθε δευτερόλεπτο, μόνο ο Θεός το γνωρίζει… Η ανησυχία σαν συναίσθημα κατατάσσεται στις αρνητικές σκέψεις που βιώνουμε καθημερινά και που σχεδόν πάντα αφορά τον γενικότερο προβληματισμό σχετικά με τα μελλοντικά σχέδια μας. Τις περισσότερες φορές τείνει να είναι ένας αδικαιολόγητος φόβος ο οποίος λειτουργεί ασυνείδητα και επηρεάζει κάθε δραστηριότητα της ζωής μας.

Κανείς δεν μπορεί να πάει πίσω το χρόνο και να ξεκινήσει από την αρχή, αλλά ο καθένας μπορεί να αρχίσει σήμερα προχωρώντας σε παρεμβατικές & διορθωτικές κινήσεις κομβικής σημασίας για να δημιουργήσει και να θέσει τις βάσεις και τις προϋποθέσεις για ένα πολλά υποσχόμενο και ευοίωνο μέλλον, για μια αρχή με προοπτικές ανέλιξης και προόδου και ένα αίσιο αλλά και ευτυχές τέλος.

Τις γιορτές, συμβαίνει συχνά να βρεθούμε με ανθρώπους που προσπαθούσαμε να αποφύγουμε: Αυτούς τους ανθρώπους πρέπει, αξίζει, μπορούμε, θέλουμε να τους συγχωρήσουμε; Αντίθετα με ό,τι πολλές φορές πιστεύουμε, συγχωρώ δεν σημαίνει ξεχνώ, παίρνω σφουγγάρι και τα σβήνω όλα. Η συγχώρεση απαιτεί να θυμηθούμε, να ασχοληθούμε με αυτό που μας έκαναν, για να μπορέσουμε να το αφήσουμε πίσω και να συγχωρήσουμε.

Πραγματικά αναρωτιέμαι, μερικές φορές, τι μας κρατάει σταθερούς (άλλοι θα πουν αλυσοδεμένους) και δεν αλλάζουμε; Κατανοώ βέβαια τη δύναμη της συνήθειας, και των βιωμάτων μας… Την δύναμη που έρχεται με φόρα από το παρελθόν, συμπαρασύροντας στο πέρασμα της κάθε τι νέο, κάθε τι διαφορετικό. Αρκεί όμως αυτό; Αρκούν τα υπάρχοντα βιώματα του παρελθόντος για να διαμορφωθεί το εκάστοτε παρόν και μέλλον μας…; Μας αρκεί μια τέτοια ζωή, μια ζωή με τόσους περιορισμούς;

Η τέχνη σε κάθε μορφή της μπορεί να αποτελέσει μεταξύ άλλων και «φάρμακο» απέναντι στις δυσκολίες. Αυτό υποστηρίζει ο υπουργός Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου, Matt Hancock, ο οποίος δήλωσε ότι οι γιατροί θα πρέπει να συνταγογραφήσουν μαθήματα χορού και εισιτήρια συναυλιών, όπως ακριβώς κάνουν με τα χάπια ή τις φυσιοθεραπείες.

Η ποιότητα της ζωής εξαρτάται από το είδος των σχέσεων που καλλιεργούμε ή αλλιώς από τις δυναμικές των κοινωνικών μας δικτύων. Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση ατόμων με τεράστια αυτογνωσία, οι ετεροκαθορισμοί επηρεάζουν ακόμα και τον τρόπο, που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό. Ο τακτικός απολογισμός των καταστάσεων, που μας καθηλώνουν και η αποτίμηση των προσώπων, που επιβραδύνουν την ψυχολογική, πνευματική και κοινωνική ανάπτυξη είναι επιτακτικός.

Ακριβής μετάφραση της κάπως αστείας αυτής λέξης δεν υπάρχει- αν φαίνεται να συνδέεται με την αγγλική λέξη hug δηλαδή αγκαλιά. Το βαθύτερο νόημα της λέξης «hygge» (προφέρεται hoo-gah) σχετίζεται με την αγκαλιά, την θαλπωρή και την ζεστασιά. Στην πραγματικότητα το hygge είναι μια κατάσταση. Είναι κατά κάποιο τρόπο η δανέζικη αντίληψη της ζεστασιάς, του αναπαυτικού, του ασφαλούς, του άνετου, χαλαρού, απολαυστικού και είναι μια κατάσταση στην οποία επιδιώκουν να βρίσκονται όσο πιο συχνά βρίσκονται οι κάτοικοι της Δανίας.

Η συναισθηματική νοημοσύνη (emotional intelligence) αναφέρεται στην ικανότητα του ατόμου να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα τόσο τα δικά του όσο και των άλλων, να τα χειρίζεται αποτελεσματικά και να δημιουργεί διαρκώς κίνητρα για τον εαυτό του. Σύμφωνα με τον Ντάνιελ Γκόλμαν (Αμερικάνος ψυχολόγος και συγγραφέας πάνω από 10 βιβλίων), ένα άτομο με μέτριο IQ και υψηλό ΕQ μπορεί να είναι περισσότερο πετυχημένο από ένα ιδιαίτερα ευφυές άτομο, αρκεί να καλλιεργήσει τη συναισθηματική του νοημοσύνη!

Το αρχαίο ρητό «τα αγαθά κόποις κτώνται» δεν έχει ισχύ μόνο στην υλική ευημερία, αλλά και στην ευτυχία ενός ανθρώπου, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Η έρευνα διαπιστώνει, ότι οι άνθρωποι εκείνοι που προσπαθούν σκληρά να μάθουν μια δεξιότητα ή να βελτιώσουν μια ικανότητά τους, όπως να μάθουν να οδηγούν ή να λύνουν ένα μαθηματικό πρόβλημα, μπορεί στην αρχή να νιώθουν αυξημένο στρες, όμως στη συνέχεια, όταν τα καταφέρουν, όχι μόνο νιώθουν άμεση ευχαρίστηση, αλλά επιπλέον αυξάνουν το επίπεδο ικανοποίησης και ευτυχίας που αισθάνονται καθημερινά σε μακροχρόνια βάση

Τα κακά νέα είναι πως δεν μπορούμε ποτέ να αποκλείσουμε ότι κάτι θα συμβεί που θα χαλάσει τη διάθεση μας. Τα καλά νέα είναι ότι μπορούμε να χαλαρώσουμε ξανά, εύκολα και γρήγορα! Η καλή διάθεση είναι ο νούμερο ένα παράγοντας για την καλή ψυχική και σωματική υγεία και για το λόγο αυτό σας παραθέτουμε στη συνέχεια 9 εύκολα βήματα για να φτιάξετε μόνοι σας τη διάθεσή σας και να δείτε τα πράγματα από μία διαφορετική οπτική, πιο αισιόδοξη και χαρούμενη.

Είναι τελικά τόσο δύσκολο να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας; Και αν σας έλεγε κάποιος ότι η αγάπη, η αποδοχή και η εκτίμηση προς τον εαυτό σας αποτελεί το θεμέλιο της ψυχικής υγείας;

Δεν θα ήταν λίγες οι φορές που οι κοινωνικές συμβάσεις και οι προσδοκίες της κοινωνίας, θέλοντας και μη, έβαλαν κάποια “πρέπει” στον τρόπο ζωής μας. Αν, λοιπόν, έχουμε αποσυνδεθεί από τα δικά μας “θέλω”, υπάρχουν τρόποι για να τα επαναφέρουμε στο προσκήνιο. Και να βρούμε τον “αυθεντικό εαυτό” μας.

Η Carol Morgan, μια εκπαιδευτικός και ψυχολόγος, δημοσίευσε κάποτε δύο ερωτήσεις προς τους αναγνώστες της : τι θέλανε να γίνουν από όταν ήταν μικροί και αν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους μετά την ενηλικίωση; Σε όσους απάντησαν αρνητικά στη δεύτερη ερώτηση, προσφέρει 13 ενδείξεις πως ίσως η ζωή τους προσπερνά.

Για πολλούς από εμάς, η ευτυχία είναι µια αφηρημένη κι ασαφής έννοια. Όλοι επιθυμούμε και αναζητάμε την ευτυχία, όµως µας διαφεύγει µόνιµα τόσο το νόηµα της, όσο και οι τρόποι µε τους οποίους θα την κατακτήσουµε. Μελέτες σε όλο τον κόσµο δείχνουν πως οι άνθρωποι βάζουν την ευτυχία στην κορυφή της λίστας των επιθυµιών τους από τη ζωή, πιο ψηλά από τα χρήµατα, την φήµη και άλλα.

Μήπως μπλέκετε σε σχέσεις χωρίς κατανόηση; Φοβάστε να δείξετε τον πραγματικό εαυτό σας, μήπως και σας απορρίψουν; Βάζετε τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές σας; Μήπως αισθάνεστε ότι πρέπει, με κάθε κόστος, να αγωνίζεστε για το καλύτερο, κι αυτό αποδεικνύεται συνεχώς λιγότερο καλό; Οι έντεκα πιο συνηθισμένες «παγίδες ζωής», οι στερεότυποι εκείνοι τρόποι με τους οποίους ανακυκλώνουμε τα σενάρια της ζωής μας και εξαιτίας των οποίων βιώνουμε μια συνεχή δυσφορία ή δυσλειτουργούμε σε διαπροσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, αποτέλεσαν το αντικείμενο μελέτης των ψυχολόγων Jefrey Young και Janet Klosko, οι οποίοι εισήγαγαν την έννοια των σχημάτων και τη Θεραπεία Σχημάτων.

Όταν έχεις βρει το σκοπό για τον οποίο είσαι εδώ, με οτιδήποτε μικρό ή μεγαλύτερο κι αν ασχολείσαι, όλα έχουν νόημα και νιώθεις πλήρης και ευτυχισμένη.

Πολλές φορές καταναλώνουμε την ενέργειά μας σε πράγματα που δεν αξίζουν. Στεναχωριόμαστε, αγχωνόμαστε για το πώς θα τα καταφέρουμε και στο τέλος καταλαβαίνουμε –αργά βέβαια- ότι δεν άξιζε τον κόπο. Ποια είναι λοιπόν τα πράγματα αυτά που δεν πρέπει να χαραμίζουμε το χρόνο μας;

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πόσοι άνθρωποι φοβούνται την αποτυχία; Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πόσοι άνθρωποι δεν κάνουν πράγματα που θα ήθελαν να κάνουν στην ζωή τους γιατί φοβούνται να αποτύχουν; Έχεις αναρωτηθεί ποτέ μήπως εσύ ο ίδιος πολλές φορές έχεις αποτρέψει τον εαυτό σου έχοντας μια φωνούλα εδώ πέρα μέσα που σου λέει “Μην το κάνεις αυτό. Μην το κάνεις. Είναι επικίνδυνο. Μπορεί να αποτύχεις. Μπορεί το ένα. Μπορεί το άλλο.”

Είναι σημαντικό για την προσωπική μας ανάπτυξη να καλλιεργήσουμε και να εξελίξουμε την συναισθηματική μας νοημοσύνη, ή αλλιώς EQ. Η ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας, να τα ελέγχουμε ή να τα προσαρμόζουμε στις περιστάσεις, να προβλέπουμε τις συμπεριφορές μας, να αντιλαμβανόμαστε τα συναισθήματα των άλλων έχει να κάνει με τη συναισθηματική μας νοημοσύνη. Αναγνωρίζεις, κατανοείς και ελέγχεις τα συναισθήματά σου και αυτά των γύρω σου; Θυμώνεις για τους σωστούς λόγους; Χειρίζεσαι αποτελεσματικά τις διαπροσωπικές σου σχέσεις; Εχεις το «γνώθι σαυτόν;» Καταβάλλεις προσπάθεια να δεις τα πράγματα από την οπτική γωνία των άλλων; Νιώθεις άνετα να ακολουθήσεις τη διαίσθησή σου (ο Αϊνστάιν κάποτε είπε ότι το μόνο αξιόλογο πράγμα είναι η διαίσθηση); Εχεις προσωπικό κίνητρο; Αναγνωρίζεις έγκαιρα την ανάγκη για αλλαγές;