Ένα ποτάμι, ένας χείμαρρος από συμβάντα είναι ο χρόνος ζωής του ανθρώπου, όπου το καθετί, μόλις πάει να φανεί, έχει κιόλας φύγει, κι ακολουθεί αμέσως κάτι άλλο, που κι αυτό θα παρασυρθεί.
– Από τους Στοχασμούς. Ο Μάρκος Αυρήλιος επιστρέφει συχνά σε αυτή τη μεταφορά, δανεισμένη από τον Ηράκλειτο («τα πάντα ρει»). Αλλά δεν την παραθέτει απλώς ως ποιητική εικόνα — τη χρησιμοποιεί ως άσκηση, ως εργαλείο για να ζήσει διαφορετικά.
Αν το κάθε γεγονός εξαφανίζεται τη στιγμή που εμφανίζεται, τότε:
- Το άγχος για το μέλλον χάνει πολύ από το νόημά του, αφού κι αυτό θα περάσει μόλις έρθει
- Η προσκόλληση στο παρελθόν είναι σαν να προσπαθείς να κρατήσεις νερό στα χέρια σου
- Μόνο η στιγμή αυτή, το παρόν, είναι πραγματικά «δικό» μας — και ακόμα κι αυτή διαρκώς φεύγει
