1. Δεν καλλιεργούν τη νοοτροπία του θύματος
- Δεν αφήνουν τα παιδιά να μεμψιμοιρούν όταν χάνουν.
- Δεν κατηγορούν τους δασκάλους ή τους προπονητές για κάθε αποτυχία.
- Διδάσκουν στα παιδιά ότι η ζωή έχει αδικίες, αλλά μπορούν να τις διαχειριστούν.
2. Δεν κυριεύονται από τις ενοχές τους
- Δεν υποχωρούν στις απαιτήσεις των παιδιών επειδή νιώθουν τύψεις.
- Δεν προσπαθούν να εξαγοράσουν την αγάπη τους με δώρα.
- Κατανοούν ότι η πειθαρχία είναι απαραίτητη, ακόμα κι αν προκαλεί προσωρινή στενοχώρια.
3. Δεν κάνουν τα παιδιά το κέντρο του σύμπαντος
- Δεν αφήνουν το παιδί να ορίζει όλο το πρόγραμμα της οικογένειας.
- Διδάσκουν στο παιδί ότι οι ανάγκες των άλλων μετράνε εξίσου.
- Αποτρέπουν την ανάπτυξη εγωκεντρικής συμπεριφοράς.
4. Δεν αφήνουν τον φόβο να υπαγορεύει τις επιλογές τους
- Δεν κρατάνε τα παιδιά κλεισμένα σε μια «γυάλα» ασφαλείας.
- Επιτρέπουν στα παιδιά να εξερευνούν και να κάνουν λάθη.
- Κατανοούν ότι η υπερπροστατευτικότητα εμποδίζει την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης.
5. Δεν δίνουν στα παιδιά εξουσία πάνω τους
- Δεν αφήνουν τα παιδιά να παίρνουν αποφάσεις που αναλογούν σε ενήλικες.
- Διατηρούν ξεκάθαρα τα όρια μεταξύ γονέα και παιδιού.
- Αντιμετωπίζουν τα παιδιά με σεβασμό, αλλά κρατούν τα ηνία της οικογένειας.
6. Δεν περιμένουν την τελειότητα
- Δεν πιέζουν τα παιδιά να είναι οι καλύτεροι σε όλα.
- Δεν συνδέουν την αξία του παιδιού με τους βαθμούς ή τις επιδόσεις του.
- Βοηθούν τα παιδιά να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους, όχι η δική τους εκδοχή.
7. Δεν αφήνουν τα παιδιά να αποφεύγουν τις ευθύνες τους
- Δεν κάνουν οι ίδιοι τις δουλειές ή τα μαθήματα των παιδιών τους.
- Αναθέτουν στα παιδιά καθημερινές υποχρεώσεις στο σπίτι.
- Διδάσκουν την αξία της προσφοράς και της υπευθυνότητας.
8. Δεν προστατεύουν τα παιδιά από τον πόνο
- Δεν σπεύδουν να σώσουν το παιδί από τη θλίψη, την απογοήτευση ή την ανία.
- Δεν λύνουν κάθε πρόβλημα πριν προλάβει το παιδί να προσπαθήσει.
- Βοηθούν το παιδί να αναπτύξει μηχανισμούς διαχείρισης δύσκολων συναισθημάτων.
9. Δεν νιώθουν υπεύθυνοι για τα συναισθήματα των παιδιών τους
- Δεν προσπαθούν να κάνουν το παιδί μόνιμα χαρούμενο.
- Δεν αλλάζουν τη συμπεριφορά τους απλά για να σταματήσει το παιδί να κλαίει.
- Διδάσκουν στα παιδιά πώς να ρυθμίζουν μόνα τους τη διάθεσή τους.
10. Δεν εμποδίζουν τα παιδιά από το να κάνουν λάθη
- Δεν διορθώνουν κρυφά τα σφάλματα των παιδιών.
- Επιτρέπουν στα παιδιά να υποστούν τις φυσικές συνέπειες των πράξεών τους.
- Χρησιμοποιούν τα λάθη ως πολύτιμα μαθήματα για το μέλλον.
11. Δεν μπερδεύουν την πειθαρχία με την τιμωρία
- Δεν τιμωρούν με στόχο να κάνουν το παιδί να υποφέρει ή να ντραπεί.
- Χρησιμοποιούν την πειθαρχία για να διδάξουν τον αυτοέλεγχο.
- Θέτουν λογικές συνέπειες που συνδέονται άμεσα με τη συμπεριφορά.
12. Δεν αναζητούν εύκολες λύσεις για να αποφύγουν τη γκρίνια
- Δεν υποκύπτουν σε πεισματάρικες συμπεριφορές για να βρουν την «ησυχία» τους.
- Δεν χρησιμοποιούν τις οθόνες ως μόνιμο μέσο κατευνασμού.
- Επενδύουν σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, ακόμα κι αν η διαδικασία είναι κουραστική τώρα.
13. Δεν χάνουν τη ματιά τους από τις βασικές τους αξίες
- Δεν ανατρέφουν τα παιδιά με βάση το τι κάνουν οι άλλοι γονείς ή η κοινωνία.
- Δίνουν το καλό παράδειγμα μέσα από τις δικές τους πράξεις.
- Εστιάζουν στο να εμφυσήσουν στο παιδί τις αξίες που θεωρούν πραγματικά σημαντικές.
Εδώ η συγγραφέας Amy Morin εστιάζει στην ανατροφή των παιδιών. Εξηγεί ποιες γονικές συνήθειες στερούν από τα παιδιά τη δυνατότητα να γίνουν αυτόνομα, ανθεκτικά και υπεύθυνα.
