«Όταν πρόκειται να παντρευτεί κανείς, οφείλει να θέσει στον εαυτό του το εξής ερώτημα: Πιστεύεις ότι θα μπορείς να συζητάς καλά με αυτή τη γυναίκα μέχρι τα γεράματά σου; Όλα τα άλλα στον γάμο είναι παροδικά, όμως το μεγαλύτερο μέρος της συνύπαρξης αφιερώνεται στη συζήτηση.»
– Προέρχεται από το έργο του Νίτσε Ανθρώπινο, υπερβολικά ανθρώπινο, 1878.
Με αυτή τη φράση, ο Φρίντριχ Νίτσε μετατοπίζει το κέντρο βάρους μιας μακροχρόνιας σχέσης από τα επιφανειακά ή παροδικά στοιχεία στην ουσιαστική επικοινωνία.
• Η παροδικότητα των πραγμάτων: Η εξωτερική εμφάνιση, το πάθος της νιότης, οι κοινές καθημερινές υποχρεώσεις ή ακόμα και η κοινωνική κατάσταση αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου.
• Η επικοινωνία ως θεμέλιο: Όταν τα χρόνια περάσουν και οι ρυθμοί της ζωής πέσουν, αυτό που απομένει και κρατά δεμένους δύο ανθρώπους είναι η ικανότητά τους να μοιράζονται σκέψεις, να καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον και να απολαμβάνουν τη συντροφικότητα μέσα από τον διάλογο.
