«Όλες οι μορφές πίστης κάνουν κακό. Μπορούμε να ορίσουμε την “πίστη” ως μια σταθερή πεποίθηση για κάτι για το οποίο δεν υπάρχουν αποδείξεις. Όπου υπάρχουν αποδείξεις, κανείς δεν μιλάει για “πίστη”. Δεν μιλάμε για πίστη στο ότι δύο και δύο κάνουν τέσσερα ή ότι η γη είναι στρογγυλή. Μιλάμε για πίστη μόνο όταν θέλουμε να αντικαταστήσουμε την απόδειξη με το συναίσθημα. Και η αντικατάσταση της απόδειξης από το συναίσθημα είναι επιρρεπής στο να οδηγεί σε συγκρούσεις, εφόσον διαφορετικές ομάδες ανθρώπων επιστρατεύουν διαφορετικά συναισθήματα.»
— Αυτό το απόσπασμα ανήκει στον σπουδαίο Βρετανό φιλόσοφο, μαθηματικό και νομπελίστα B. Russell και προέρχεται από το δοκίμιό του με τίτλο Human Society in Ethics and Politics (Ανθρώπινη Κοινωνία στην Ηθική και την Πολιτική), το οποίο εκδόθηκε το 1954.
Στο συγκεκριμένο χωρίο, ο Ράσελ ασκεί ορθολογική κριτική στην έννοια της τυφλής πίστης, υποστηρίζοντας ότι η αντικατάσταση της λογικής και των αποδείξεων από το συναίσθημα αποτελεί τη ρίζα πολλών κοινωνικών συγκρούσεων.
📌 Λεξιλογικές και νοηματικές σημειώσεις για τη μετάφραση:
• Στη φράση Όλες οι μορφές πίστης, δεν σημαίνει απλώς την προσωπική θρησκευτικότητα, αλλά το ευρύτερο σύστημα δογμάτων/δοξασιών (θρησκευτικών, πολιτικών ή ιδεολογικών) που απαιτούν τυφλή αποδοχή.
• Στη φράση Σταθερή πεποίθηση: Αποδίδει την ακλόνητη, ριζωμένη βεβαιότητα που δεν κλονίζεται εύκολα.
