Η διαγενεακή μεταβίβαση στη θεωρία του Murray Bowen σημαίνει ότι ο τρόπος με τον οποίο μια οικογένεια διαχειρίζεται το άγχος και τις σχέσεις της δεν μένει σε μία γενιά, αλλά περνά στις επόμενες, συνήθως χωρίς να το αντιλαμβάνεται κανείς.
**Πώς λειτουργεί**
Κάθε γονιός μεταδίδει στα παιδιά του ένα επίπεδο διαφοροποίησης και συγκεκριμένους τρόπους αντίδρασης στην ένταση. Δεν γίνεται κυρίως με λόγια ή συνειδητή διδασκαλία, αλλά μέσα από το συναισθηματικό κλίμα του σπιτιού: ποιος αγχώνεται, ποιος αποσύρεται, ποιος φέρει το βάρος.
Συχνά ο γονιός εστιάζει το άγχος του σε ένα παιδί (διαδικασία προβολής της οικογένειας). Αυτό το παιδί αναπτύσσει χαμηλότερη διαφοροποίηση από τα αδέρφια του, ενώ κάποιο άλλο μπορεί να ξεφύγει σχετικά από αυτή τη δυναμική και να φτάσει σε υψηλότερη.
**Πώς πολλαπλασιάζεται**
Οι μικρές διαφορές διαφοροποίησης μεταξύ γενεών συσσωρεύονται. Ένα παιδί με χαμηλότερη διαφοροποίηση τείνει να επιλέξει σύντροφο με παρόμοιο επίπεδο, και τα παιδιά τους μπορεί να φτάσουν ακόμα πιο χαμηλά. Σε βάθος τριών ή τεσσάρων γενεών, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά συμπτώματα, όπως έντονη εξάρτηση, αποκοπή ή ψυχική δυσκολία.
**Παράδειγμα**
Μια μητέρα που αγχώνεται έντονα και επικεντρώνεται στο μικρότερο παιδί της το κάνει πιο εξαρτημένο και αντιδραστικό. Όταν μεγαλώσει, αυτό το παιδί μπορεί να είτε να κολλήσει στην οικογένεια είτε να κόψει την επαφή, και στις δικές του σχέσεις να επαναλάβει το ίδιο μοτίβο με τα δικά του παιδιά.
**Τι σημαίνει στην πράξη**
Τα προβλήματα ενός ατόμου δεν είναι μόνο δικά του, αλλά μέρος ενός μακρύτερου οικογενειακού μοτίβου. Γι’ αυτό ο Bowen χρησιμοποιούσε το **γονιγράμμα** (genogram), ώστε να χαρτογραφήσει τα πρότυπα σε πολλές γενιές. Η αλλαγή σε ένα άτομο που αυξάνει τη διαφοροποίησή του μπορεί να διακόψει τη μεταβίβαση προς τις επόμενες γενιές.
